مراسم رونمایی کتاب

مراسم رونمایی کتاب " پاده روستایی کهن بر کران کویر"

پنج شنبه  ۲۱ آبان فرهنگسرای  شهر آرادان ساعت ۴ بعد از ظهر

عکس های زیبا از شمال ایران

غروب ساحل (خزر آباد)

 

مجسمه شنی ۲۰۶

عکس های بنکوه

قانون تقسيمات كشوري

قانون تقسيمات كشوري

§                         فصل اول –تعاريف

§                         فصل دوم – نظام تقسيمات كشوري

 

فصل اول –تعاريف

ماده 1-عناصر تقسيمات كشوري عبارتند از : روستا ، دهستان ، شهر ، بخش ، شهرستان و استان

ماده 2-روستا واحد مبداء تقسيمات كشوري است كه از لحاظ محيط زيستي ( وضع طبيعي ، اجتماعي ، فرهنگي و اقتصادي ) همگن بوده كه با حوزه و قلمرو معين ثبتي يا عرفي مستقل كه حداقل تعداد 20 خانوار يا صد نفر اعم ازمتمركز يا پراكنده در آنجا سكونت داشته باشند و اكثريت ساكنان دائمي آن بطور مسقيم و غيرمسقيم به يكي از فعاليتهاي كشاورزي ، دامداري ، باغداري بطور اعم و صنايع روستايي و صيد و ياتركيبي از اين فعاليتها اشتغال داشته باشند و در عرف به عنوان ده ، آبادي ، دهكده ياقريه ناميده مي شده است .

• تبصره 1-مزرعه نقطه جغرافيايي و محلي است كشاورزي كه بنا به تعريف روستا نبوده و به دو شكل مستقل و تابع شناخته مي شود .
• تبصره 2-مكان به نقطه اي اطلاق مي شود كه بنا به تعريف روستا نبوده و ( بيشتر محل انجام فعاليتهاي غير كشاورزي . كارخانه ، ايستگاه ، كارگاه ، قهوه خانه و نظائر آنها ) است كه به دو شكل مستقل و تابع شناخته مي شود .
• تبصره 3-مزرعه و مكان تابع در محدوده ثبتي يا عرفي روستاي متبوع خود و به طور كلي از لحاظ نظام تقسيمات كشوري جزو آن محسوب مي شود.
• تبصره 4-مزرعه و مكان مستقل داراي محدوده ثبتي يا عرفي معين و مستقل بوده و از لحاظ نظامات اداري زير پوشش واحد تقسيماتي مربوطه حسب مورد مي باشد .

معرفی روستای پاده

روستای پاده

موقعیت جغرافیایی

روستای پاده(padeh) در 2 کیلومتری شرق روستای اسلام آباد(قلعه خرابه) و 4 کیلومتری شمال شرقی شهر آرادان در طول 52 درجه و 30 دقیقه شرقی و عرض 35 درجه و 11 دقیقه شمالی واقع شده است و ارتفاع آن از سطح دریا 840 متر است.

تقسیمات کشوری

تا قبل از سال 1316 و تصویب قانون تقسیمات کشوری، روستای پاده تابع بلوک آرادان محسوب می شد .پس از تشکیل بخش قشلاق[1] (گرمسار)در سال 1316روستای پاده تابع بخش مذکور گردید. این روستا طی سالهای1361 تا 1385 تابع دهستان آرادان (بخش مرکزی شهرستان گرمسار)بود و از سال 1385 و تشکیل بخش آرادان، این روستا تابع دهستان کهن آباد از بخش یادشده گردید.

                           

وجه تسمیه

دربارة نام روستای پاده  نقل قول های مختلفی بیان شده است. صنیع -الدوله در خصوص وجه تسمیه این روستا می نویسد: "اصل اسم این ده، پایین ده است چون از سمت مغرب از این ده که می گذرد، خاک خوار است. ولی آبادی نیست، جز ده نمک، آن هم جمع دیوانی ندارد. بعلاوه جدید است[2] از این جهت اینجا را پائین ده  نامیده اند".[3]

برخی نیز نقل می کنند چون زمین های این روستا بسیار حاصلخیز بوده و بهره فراوانی می داده است به" بهره ده" موسوم شده که به تدریج به پاده تغییر نام یافته است.

نظریه دیگری نیز در خصوص وجه تسمیه روستای پاده وجود دارد به این مضمون که در گذشته پاده شامل دو قسمت بوده یکی حصار بالا و دیگری حصار پائین که مرکز روستا بود و حمام، آسیاب، مسجد و ... در این قسمت قرار داشت.

با توجه به اینکه مرکز اصلی جمعیت و سکونت،" حصار پائین" بوده، نام آن کم کم به" پایین ده" و سپس به " پاده" تغییر یافته است.

مهمترین آثار تاریخی این روستا عبارت است از:

امامزاده سلطان ابو سعید؛ حسینیه ؛ مسجد ؛ قلعه ؛ حمام ؛آب انبار؛ حوض اب؛ ساختمان های مسکونی قدیمی و....

---

1- بخش قشلاق در سال 1319 به گرمسار تغییر نام یافت و در سال 1337 شهرستان گرمسار به مرکزیت شهر گرمسار وشامل بخش های مرکزی و ایوانکی تاسیس گردید.

۲– ده نمک یکی از روستاهای تاریخی گرمسار است و شرقی ترین روستای آن محسوب می شود. نام این روستا در اکثر متون جغرافیایی قدیمی آمده است و این که صنیع الدوله این روستا را جدید دانسته است ،جای تامل دارد.

3 – محمدحسن خان اعتمادالسلطنه(صنیع الدوله)، مرآت البلدان، ص 1535 .

عکس هایی از روستای پاده(ارگ بم گرمسار)

 

 

 

 

حمام تاریخی روستای پاده

----------------------------------------------------------------------------------------

             

روستای پاده

--------------------------------------------------------------------------------------------

              

                  رختکن حمام تاریخی پاده               ساختمان حاج تقی ترابی

            -----------------------------------------------------------------------------------------------------

                  

          یخچال (یخدان) پاده                           آب انبار  

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

     

جمعی از اهالی پاده                     ساختمان حاج عباس میرزایی

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

               

تزیینات هشتی ورودی ساختمان      ساختمان های دو طبقه قدیمی

حاج عباس میرزایی

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

سال نو مبارک

سال نو مبارک

 

عید نوروز

   عید نوروز

انسان‏، از نخستین ادوار زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت و تكرار برخی از رویداد های طبیعی، یعنی تكرار فصول شد. نیاز به محاسبه در دوران كشاورزی ، یعنی نیاز به دانستن زمان كاشت و برداشت، فصل بندی ها و تقویم دهقانی و زراعی را به وجود آورد. نخستین محاسبه فصل ها، بی گمان در همه جوامع با گردش ماه كه تغییر آن آسانتر دیده می شد صورت گرفت. و بالاخره در نتیجه نارسایی ها و ناهماهنگی هایی كه تقویم قمری، با تقویم دهقانی داشت، محاسبه و تنظیم تقویم بر اساس گردش خورشید صورت پذیرفت. سال در نزد ایرانیان از زمانی نسبتا كهن به چهار فصل سه ماهه تقسیم شده و همان طور كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است آغاز سال ایرانی از زمان خلقت انسان ( یعنی ابتدای هزاره هفتم از تاریخ عالم) روز هرمز از ماه فروردین بود، وقتی كه آفتاب در نصف النهار ، در نقطه اعتدال ربیعی ، و طالع سرطان بود.  

سال نو مبارک

 

 

 

سال نو مبارک

 

تقدیم به شما این گلهای بهاری به امید سالی پر از موفقیت وبهروزی

 

 

 

 

 

 

نان های سنتی مردم مهریز

نان های سنتی مردم مهریز

مردم مهریز با ساج یا تابه سه نوع نان می پزند:

الف)لتیر:این نان را با خمیر ورز آمده می پزند.ابتدا مقداری خمیر را روی تابه ریخته و روی آن پهن می کنند.هنگامی که یک طرف نان پخته شد،تابه را روی اجاق  برمی گردانند تا روی نان نیز با حرارت مستقیم آتش بپزد.

ب)لتیر دورو:این نان را با خمیر ورز نیامده می پزند.ابتدا کمی روغن روی ساج می ریزند سپس خمیر را روی آن پهن می کنند،وقتی که یک طرف نان پخته شد ، نان را روی ساج بر می گردانند، تا طرف دیگر آن هم بپزد.

ج)سورک:برای پخت این نان ابتدا مقداری روغن را با زردچوبه مخلوط کرده روی ساج  می ریزند،بعد خمیر ورز آماده را روی آن پهن می کنند،هنگامی که نان پخته شده،مقداری شکر روی آن می ریزند.این نان را معمولاً برای خیرات     می پزند.

علاوه بر نانهای مذکور،مردم مهریز نان دیگری به نام کماج می پزند،برای پخت این نان،مقداری روغن در قابلمه یا کماجدان کوچکی که دو کیلو ظرفیت دارد،می ریزند و از خمیر پر می کنند و درب آن را می بندند و در تنور آتش قرار می دهند،مقداری هم آتش روی در قابلمه می ریزند ، روی تنور را نیز می پوشانند.