قانون تقسيمات كشوري

قانون تقسيمات كشوري

§                         فصل اول –تعاريف

§                         فصل دوم – نظام تقسيمات كشوري

 

فصل اول –تعاريف

ماده 1-عناصر تقسيمات كشوري عبارتند از : روستا ، دهستان ، شهر ، بخش ، شهرستان و استان

ماده 2-روستا واحد مبداء تقسيمات كشوري است كه از لحاظ محيط زيستي ( وضع طبيعي ، اجتماعي ، فرهنگي و اقتصادي ) همگن بوده كه با حوزه و قلمرو معين ثبتي يا عرفي مستقل كه حداقل تعداد 20 خانوار يا صد نفر اعم ازمتمركز يا پراكنده در آنجا سكونت داشته باشند و اكثريت ساكنان دائمي آن بطور مسقيم و غيرمسقيم به يكي از فعاليتهاي كشاورزي ، دامداري ، باغداري بطور اعم و صنايع روستايي و صيد و ياتركيبي از اين فعاليتها اشتغال داشته باشند و در عرف به عنوان ده ، آبادي ، دهكده ياقريه ناميده مي شده است .

• تبصره 1-مزرعه نقطه جغرافيايي و محلي است كشاورزي كه بنا به تعريف روستا نبوده و به دو شكل مستقل و تابع شناخته مي شود .
• تبصره 2-مكان به نقطه اي اطلاق مي شود كه بنا به تعريف روستا نبوده و ( بيشتر محل انجام فعاليتهاي غير كشاورزي . كارخانه ، ايستگاه ، كارگاه ، قهوه خانه و نظائر آنها ) است كه به دو شكل مستقل و تابع شناخته مي شود .
• تبصره 3-مزرعه و مكان تابع در محدوده ثبتي يا عرفي روستاي متبوع خود و به طور كلي از لحاظ نظام تقسيمات كشوري جزو آن محسوب مي شود.
• تبصره 4-مزرعه و مكان مستقل داراي محدوده ثبتي يا عرفي معين و مستقل بوده و از لحاظ نظامات اداري زير پوشش واحد تقسيماتي مربوطه حسب مورد مي باشد .

ادامه نوشته

معرفی روستای پاده

روستای پاده

موقعیت جغرافیایی

روستای پاده(padeh) در 2 کیلومتری شرق روستای اسلام آباد(قلعه خرابه) و 4 کیلومتری شمال شرقی شهر آرادان در طول 52 درجه و 30 دقیقه شرقی و عرض 35 درجه و 11 دقیقه شمالی واقع شده است و ارتفاع آن از سطح دریا 840 متر است.

تقسیمات کشوری

تا قبل از سال 1316 و تصویب قانون تقسیمات کشوری، روستای پاده تابع بلوک آرادان محسوب می شد .پس از تشکیل بخش قشلاق[1] (گرمسار)در سال 1316روستای پاده تابع بخش مذکور گردید. این روستا طی سالهای1361 تا 1385 تابع دهستان آرادان (بخش مرکزی شهرستان گرمسار)بود و از سال 1385 و تشکیل بخش آرادان، این روستا تابع دهستان کهن آباد از بخش یادشده گردید.

                           

وجه تسمیه

دربارة نام روستای پاده  نقل قول های مختلفی بیان شده است. صنیع -الدوله در خصوص وجه تسمیه این روستا می نویسد: "اصل اسم این ده، پایین ده است چون از سمت مغرب از این ده که می گذرد، خاک خوار است. ولی آبادی نیست، جز ده نمک، آن هم جمع دیوانی ندارد. بعلاوه جدید است[2] از این جهت اینجا را پائین ده  نامیده اند".[3]

برخی نیز نقل می کنند چون زمین های این روستا بسیار حاصلخیز بوده و بهره فراوانی می داده است به" بهره ده" موسوم شده که به تدریج به پاده تغییر نام یافته است.

نظریه دیگری نیز در خصوص وجه تسمیه روستای پاده وجود دارد به این مضمون که در گذشته پاده شامل دو قسمت بوده یکی حصار بالا و دیگری حصار پائین که مرکز روستا بود و حمام، آسیاب، مسجد و ... در این قسمت قرار داشت.

با توجه به اینکه مرکز اصلی جمعیت و سکونت،" حصار پائین" بوده، نام آن کم کم به" پایین ده" و سپس به " پاده" تغییر یافته است.

مهمترین آثار تاریخی این روستا عبارت است از:

امامزاده سلطان ابو سعید؛ حسینیه ؛ مسجد ؛ قلعه ؛ حمام ؛آب انبار؛ حوض اب؛ ساختمان های مسکونی قدیمی و....

---

1- بخش قشلاق در سال 1319 به گرمسار تغییر نام یافت و در سال 1337 شهرستان گرمسار به مرکزیت شهر گرمسار وشامل بخش های مرکزی و ایوانکی تاسیس گردید.

۲– ده نمک یکی از روستاهای تاریخی گرمسار است و شرقی ترین روستای آن محسوب می شود. نام این روستا در اکثر متون جغرافیایی قدیمی آمده است و این که صنیع الدوله این روستا را جدید دانسته است ،جای تامل دارد.

3 – محمدحسن خان اعتمادالسلطنه(صنیع الدوله)، مرآت البلدان، ص 1535 .

عکس هایی از روستای پاده(ارگ بم گرمسار)

 

 

درب قدیمی

بدون شرح

قلعه پاده

قلعه پاده

ساختمان حاج صفقلی     

     

              

 

نان های سنتی مردم مهریز

نان های سنتی مردم مهریز

مردم مهریز با ساج یا تابه سه نوع نان می پزند:

الف)لتیر:این نان را با خمیر ورز آمده می پزند.ابتدا مقداری خمیر را روی تابه ریخته و روی آن پهن می کنند.هنگامی که یک طرف نان پخته شد،تابه را روی اجاق  برمی گردانند تا روی نان نیز با حرارت مستقیم آتش بپزد.

ب)لتیر دورو:این نان را با خمیر ورز نیامده می پزند.ابتدا کمی روغن روی ساج می ریزند سپس خمیر را روی آن پهن می کنند،وقتی که یک طرف نان پخته شد ، نان را روی ساج بر می گردانند، تا طرف دیگر آن هم بپزد.

ج)سورک:برای پخت این نان ابتدا مقداری روغن را با زردچوبه مخلوط کرده روی ساج  می ریزند،بعد خمیر ورز آماده را روی آن پهن می کنند،هنگامی که نان پخته شده،مقداری شکر روی آن می ریزند.این نان را معمولاً برای خیرات     می پزند.

علاوه بر نانهای مذکور،مردم مهریز نان دیگری به نام کماج می پزند،برای پخت این نان،مقداری روغن در قابلمه یا کماجدان کوچکی که دو کیلو ظرفیت دارد،می ریزند و از خمیر پر می کنند و درب آن را می بندند و در تنور آتش قرار می دهند،مقداری هم آتش روی در قابلمه می ریزند ، روی تنور را نیز می پوشانند.

نان های سنتی مردم کهگیلویه و بویر احمد

نان های سنتی مردم کهگیلویه و بویر احمد

در ایل بهمئی زنان پخت نان را به عهده دارند.تنور نان پزی آنان ساده و شامل چاله کوچکی است که درون چادر ایجاد می شود. دور چاله مذکور،سه تخته سنگ کوچک می چینند تا ساج نان پزی را روی آن قرار دهند.

نان بهمئی ها از آرد گندم و  بلوط پخته می شود.معروفترین آنها نان "تیری "،بَلبَلbalbal)،تبدون(tabdun)،کلگ     ( Kalg)وبرکو( barku)است.تیری نانی است گرد و نازک همانند لواش،بَلبَل نانی گرد و ستبر تر از نان تیری می باشد.تبدون یا تافتون،نانی گرد و کلفت است.روی تبدون را پس از پخته شدن روغن سرخ شده می مالند و شکر می پاشند.

نان کلگ از آرد بلوط تهیه می شود و رنگ آن تیره و سیاه است.برکو،نانی گرد و کوچک و ستبر است.

آيين نامه نحوه بررسي و تصويب طرحهاي توسعه و عمران محلي، ناحيه‌اي، منطقه‌اي و ملي و مقررات شهرسازي و

آيين نامه نحوه بررسي و تصويب طرحهاي توسعه و عمران محلي، ناحيه‌اي، منطقه‌اي و ملي و مقررات شهرسازي و معماري كشور

هيأت وزيران در جلسه مورخ 12/10/1378 بنا به پيشنهاد مشترك شماره 2/100/4965 مورخ 14/9/1378 وزارتخانه هاي مسكن و شهرسازي و كشور و تأييد شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران و به استناد اصل يكصد و سي و هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ، آئين نامه نحوه بررسي و تصويب طرح هاي توسعه و عمران محلي ، ناحيهاي ، منطقه اي و ملي و مقررات شهرسازي و معماري كشور را به شرح زير تصويب نمود :

 ماده 1

انواع طرح ها :

1-طرح جامع سرزمين : اين طرح در بند (1) ماده (1) قانون تغيير نام وزارت آباداني و مسكن به وزارت مسكن و شهرسازي و تعيين وظايفآن ـ مصوب 1353 ـ‌ تعريف شده است.

 2-  طرح هاي كالبدي ملي و منطقه اي : با هدف مكانيابي براي گسترش آينده شهرهاي موجود و ايجاد شهرها و شهركهاي جديد ، پيشنهاد شبكه شهري آينده كشور يعني اندازه شهرها، چگونگي استقرار آنها در پهنه كشور و سلسله مراتب ميان شهرها به منظورتسهيل و مديريت سرزمين و امر خدمات رساني به مردم و پيشنهاد چهارچوب مقررات ساخت‌و‌ساز در كاربري هاي مجاز زمين هاي سراسر كشور .

 3-طرح توسعه و عمران (جامع) ناحيه اي : اين طرح در اجراي وظايف محول شده درقانون تغيير نام وزارت آباداني و مسكن به وزارت مسكن و شهرسازي و تعيين وظايف آن ـمصوب 1353 ـ و تصويب نامه شماره 70971/ت 407هـ مورخ 5/11/1373 هيأت‌وزيران ، به منظور تدوين سياست ها و ارايه راهبردها در زمينه هدايت و كنترل توسعه و استقرارمطلوب مراكز فعاليت ، مناطق حفاظتي و همچنين توزيع متناسب خدمات براي ساكنان شهرهاو روستاها در يك يا چند شهرستان كه از نظر ويژگي هاي طبيعي و جغرافيايي همگن بوده واز نظر اقتصادي ، اجتماعي و كالبدي داراي ارتباطات فعال متقابل باشند، تهيه مي شود.

 4-طرح مجموعه شهري : اين طرح براساس مصوبه شماره 9860/ت15311/هـ مورخ 13/8/1374 هيأت وزيران براي شهرهاي بزرگ و شهرهاي اطراف آنها تهيه مي شود.

ادامه نوشته

نیمروز میانگاه جهان باستان

 

                                                              نیمروز

میانگاه جهان باستان

رضا مرادی غیاث آبادی

پــريــر قــبــلــه احـــرار زاولــســتــان بـــود
چنـانـکه کعـبه است امـروز اهـل ايمـان را

ناصرخسرو

سرزمین نیمروز (سیستان/ زَرَنگ/ زاولستان) با نجوم و بویژه با گاهشماری ایرانی پیوندی عمیق و دیرینه دارد. نام‌های گوناگون این سرزمین از كاركردهای نجومی آن برخاسته است. نامواژه «زاول/ زابل» با رسیدن خورشید به سمت‌الرأس و اندازه‌گیری آن به عنوان مبدأ شبانروز در پیوند بوده و بعدها واژه «مِـزوَله» به معنای «شاخص خورشیدی» از همان ریشه برگرفته شده است. نامواژه «زرنگ» (در خط میخی هخامنشی «زَرَكَـه») ظاهراً با «درنگ» و «زمان» مرتبط است و از همه مهمتر نامواژه «نیمروز» از این باور و آگاهی كهن سرچشمه می‌گیرد كه خط «نیمروزان» یا نصف‌النهار مبدأ از این ناحیه عبور می‌كند.

در توضیح بیشتر این پدیده باید گفت كه مردمان باستان همواره برای اندازه‌گیری‌های تقویمی و جغرافیایی، همانند امروزه به یك نصف‌النهار مبدأ نیاز داشته‌اند كه كه معمولاً آنرا با میانگاه جهان، یعنی میانه همه سرزمین‌های مسكونی شناخته شده، تطبیق می‌داده‌اند. این تطبیق گاهی با ناحیه «اوجین» در هند (پاكستان امروزی)، گاه با شهر بابل در میاندورود و گاهی، آنگونه كه استاد پرویز اذكایی نقل كرده است (مجله فرهنگ، پاییز 1367، ص 125) با نصف‌النهاری كه از قلعه «استوناوند» در شمال گرمسار می‌گذشته، برابری می‌كرده است. نصف‌النهار یاد‌شده اخیر با طول جغرافیایی 5/52 درجه شرقی، همان است كه امروزه نیز مبدأ رسمی كشور شناخته می‌شود. (در تداول عموم، به اشتباه تصور بر این است كه نصف‌النهار مبدأ از شهر تهران می‌گذرد.)

ادامه نوشته

قلعه استوناوند

قلعه استوناوند                                                

منطقه بنکوه به خاطر اهمیت نظامی وسوق الجیشی در دوران گذشته همواره مورد توجه حکام وقت بوده است وبه دلیل اینکه گذرگاه ولایت مازندران محسوب می شد  از اهمیت خاصی برخوردار بوده است . همین امر باعث گردید تا استحکامات دفاعی ونطامی خاصی در این منطقه احداث گردد." دژ استوناوند" یا" قلعه استا" در دهانه رودخانه حبله رود از مهمترین این استحکامات به شمار میرود.قدمت این دژ به حدود 3800 سال میرسد وبر اساس افسانه های ایرانی  این قلعه محل زندانی شدن بیوراسب به دست فریدون است.

از دیگر آثار تاریخی منطقه میتوان به ریگ تپه ، سه تپه وآثار قلعه گبری در روستای ده سراب اشاره نمود.

ادامه نوشته

تعیین 23 منطقه نمونه گردشگری در استان سمنان

تعیین 23 منطقه نمونه گردشگری در استان سمنان

هیات وزیران، 23 منطقه را به عنوان مناطق نمونه گردشگری بین‌المللی، ملی و محلی تعیین کرد.

دبیرخانه شورای اطلاع رسانی دولت اعلام کرد، بر اساس این مصوبه شهمیرزاد و بسطام  بعنوان مناطق نمونه گردشگری بین‌المللی و پارک ملی کویر،آبگرم سمنان،چشمه علی دامغان،جنگل ابر .جنگل رودبارک،غار دربند مهدیشهر و سد شهید شاهچراغی نیز بعنوان مناطق نمونه گردشگری ملی تعیین شدند.

همچنین هیات وزیران مناطق  بنکوه  . بهورد ایوانکی، رامه، چشمه قلقل، چشمه پیرخوشتر کلاته رودبار، جنگل اولنگ، جنگل و آبشار نام نیک، خوش ییلاق، فرحزاد، تاش و چشمه هفت ‌رنگ و دشت آفتابگردان و شقایق‌های کال پوش نیز بعنوان مناطق نمونه گردشگری محلی تعیین نمود.

بر اساس این مصوبه انجام مطالعات جامع مناطق مذکور جهت اجرای طرح های سرمایه‌گذاری بخش غیردولتی توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انجام می‌گیرد و سازمان مدیریت و برنامه ‌ریزی کشور اعتبارات لازم را برای انجام مطالعات و ایجاد زیرساخت های مورد نیاز در لوایح بودجه سالهای برنامه چهارم پس از طی مراحل قانونی پیش‌بینی می‌نماید.

همچنین این تصویب ‌نامه ناقض و نافی اختیارات سازمان حفاظت محیط زیست درخصوص منطقه‌های چهارگانه تحت مدیریت سازمان یاد شده نخواهد بود.

چشمه علی دامغان

چشمه علی دامغان

مجموعه چشمه علی دامغان ، یک فضای محصور شده برای تفریح تابستانی شاهان قاجار بوده است . این مجموعه از دو بخش قراول‌خانه و سازه درون آب تشکیل شده است . دیرینگی سازه‌های درون مجموعه به روزگار صفویان می‌رسد ، اما کاربری تفریحی آن بیشتر در روزگار قاجار بوده است.

در دو سوی سازه درون آب استخر قرار دارد که نشیمن گاه شاهان قاجار بوده‌است. این مجموعه دارای گرمابه و مسجد هم بوده که اکنون ویران شده اند. چشمه علی دامغان یکی از خوش آب‌و‌هواترین تابستانگاه‌های ایران است . با توجه به شواهد تاريخي در گذشته به دليل وجود چندين مجراي آب در اين باغ به آن عالي بولاغ يا هزارچشمه مي‎گفتند.

در جلسهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ که در سمنان برگزار شد، این منطقه به استناد مادهٔ ۸ قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، به‌عنوان منطقه نمونه گردشگری ملی تعیین شد .

ادامه نوشته