آیین‌های نوروزی در گرمسار

نوروز

از جشن‌های متعددی که در ایران باستان مرسوم بوده و از آن عهد به یادگار مانده، هیچ یک به طول و تفصیل نوروز نیست. نوروز جشنی است که یک جشن کوچک‌تر (چهارشنبه سوری) به پیشواز آن و جشنی دیگر (سیزده بدر) به بدرقه آن می‌آید . عید نوروز در گذشته دارای آداب و آیین های متعددی بوده است که امروز تنها برخی از آنها برجای مانده و بخش اعظمی از آن  در دگرگونی ‌های زمانه از بین رفته است .

چهارشنبه سوری

آخرین سه شنبه آخرسال را شب چهارشنبه سوری می گویند، در قدیم  چهار شنبه سوری خود به مثابه یک جشن مستقل، آداب و رسوم خاص خود را داشت. آتش افروختن و پریدن از روی آتش، خوردن آجیل چهارشنبه سوری و جز اینها. در چهارشنبه سوری همچنین آئین‌هایی چون فالگوش‌نشینی، قاشق‌زنی، بخت‌گشائی، کوزه‌شکنی و مانند آنها رسم بوده است که امروز دیگر چندان باب نیست. فلسفه چهارشنبه سوری عمدتا بر پایه پاک کردن محیط زیست و خانه ها از آشغال و زدودن پلیدی ها و کمک به مستمندان، برای استقبال از سال نو بوده است.

 از جشن چهار شنبه سوری در روزگار ما،  فقط بوته سوزی و پریدن از روی آتش باقی مانده است و البته کارهایی همچون  ترقه بازی و برخی حرکات خطر ناک به آن اضافه شده است. قدیمی تر ها به شب چهارشنبه سوری اعتقاد بسیار داشتند و با رسیدن غروب ،کپه های بوته ها را در هفت مکان، بر اساس عدد ستارگان سرنوشت ساز که همانا عدد هفت است در معابر وگذرها می گذاشتند و آتش روشن کرده و از روی آن می پریدند و اشعاری مبنی بر از بین رفتن ناخوشی و آمدن سرزندگی می خواندند. در این شب همچنین مرسوم بود که هفت نوع میوه خشکبار مانند: کشمش ، نخودچی ، توت، انجیر، خرماخرک، قیسی و باسلق خورده  می شد.

در روستاهای گرمسار تا چند سال پیش بچه ها ، لباس های کهنه و مندرس را به صورت گرز در می آوردند و آن را آتش زده و به هوا پرتاب می کردند. همچنین در این شب کودکان ونوجوانان به صورت ناشناس و بی خبر به خانه همسایه ها و اقوام  می رفتند و شال یا پارچه بزرگی را به داخل خانه ها می انداختند و یک سر آن را نگه می داشتند . صاحب خانه نیز مقداری میوه و یا آجیل را در گوشه شال ریخته و گره می زد و به افراد پشت  در، اشاره می کرد که شال را  بردارند.

  خانه تکانی و کاشت سبزه

خانه تکانی از دیگر آئین‌های نوروز است. ده- پانزده روز مانده به نوروز، خانه تکانی شروع می‌شود. در این زمان ، همه وسایل خانه گردگیری و شستشو می‌شود و پاک و پاکیزه می‌گردد. پس از خانه تکانی، نوبت کاشتن سبزه  می‌شود. مادران حدود دو هفته مانده به نوروز، مقداری گندم و عدس و ماش و شاهی در ظرف‌هایی زیبا     می ریزند و خیس می‌دهند تا آهسته آهسته بروید و برای سفره نوروزی آماده گردد.

نوروز خوانی

 پس از چهارشنبه سوری و خانه تکانی، صدای پای عمو نوروز  فرا می رسد. چند روز قبل از تحویل سال نو و برای خوش آمد گویی به نوروز ، پیک ها و نوروز خوانان ، رسیدن فصل بهار را بشارت می دهند. نوروز خوان ها معمولا کودکانی هستند که که در کوچه پس کوچه های شهرها و روستاها به راه افتاده و به در خانه ها می کوبند و با خواندن اشعار و ترانه هایی فرا رسیدن بهار طبیعت را به مردم نوید می دهند و از آنان هدایایی دریافت می كنند.

  آماده کردن سفره هفت سین نوروزی، خرید میوه و شیرینی و آجیل، همگی  مقدمات  آماده شدن برای تحویل سال نو  است.

   سفره هفت سین

سفره هفت سینی که امروزه بیشتر مرسوم است شامل  سبزه ، سنجد ، سیر ، سماق ، سرکه ، سمنو  و  سیب  و چیزهایی از این قبیل  است. همچنین در سفره  عید مرسوم است، میوه، گل، شیرینی‌های سنتی، ماهی قرمز، سبزی خوردن، کتاب قرآن و آینه نیز قرار دهند.

  دید و بازدید

مردم گرمسار بر اساس یک  رسم دیرین، قبل از تحویل سال نو و در آخرین پنج شنبه سال (شب جمعه) به زیارت اهل قبور و شهدا می روند و با خواندن فاتحه و خیرات خرما و میوه و شیرینی، برای اموات طلب آمرزش می کنند. هنگام تحویل سال نو نیز سعی می کنند تا در حرم امام رضا(ع) ،مساجد ، امامزاده و یا مکان های مقدس حضور داشته باشند. مردم این شهرستان به اولین شخصی که پس از تحویل سال وارد می شود، اعتقاد خاصی دارند . به همین خاطر آنها دقایقی قبل از تحویل سال کودکی را  برای خوش یمنی و خوش قدمی به حیاط خانه می فرستند.که  وی  پس از تحویل سال  همراه با سینی حاوی  قرآن ، آب و سبزه  وارد خانه میشود.

پس از تحویل سال ، دید و بازدید ، عیدی دادن و عیدی گرفتن ، در طول روزهای عید انجام می‌شود. اما معمولاً در همان صبح نوروز به دیدن اقوام نزدیک، مانند پدر و مادر، پدر بزرگ و مادر بزرگ، پدر و مادر زن و کسانی که به تازگی عزیزی را از دست داده اند ، می روند. روزهای بعد نوبت اقوام دورتر و دوستان  فرا می رسد . حتی اگر کسانی در طول سال به علت کدورت‌هایی که پیش آمده از احوال پرسی یکدیگر سر باز زده باشند، این روزها را فرصت مغتنمی برای رفع کدورت می شمارند و راه آشتی و دوستی در پیش می گیرند.

   سیزده بدر

ايرانيان قديم پس از دوازده روز جشن گرفتن و شادي کردن به ياد دوازده ماه سال، روز سيزدهم نوروز  به باغ و صحرا و دشت مي رفتند و شادي مي کردند و در حقيقت با اين ترتيب رسمي بودن دورهً نوروز را به پايان مي رسانيدند. روز سیزدهم فروردین، مردم گرمسار نیز  به دامن طبیعت رفته و به تفریح  و گردش می پردازند.آنها سبزه های عید را نیز به طبیعت آورده و به نشانه دادن هديه به ايزد آب يا " ناهيد " به رودخانه و یا جوی آب می اندازند . گره زدن سبزه براي باز شدن بخت و تمثيلي براي پيوند زن و مرد براي تسلسل نسلها  از دیگر رسوم این روز است. در این روز معمولا مردم گرمسار و روستاهای تابعه به مناطق بنکوه  ،چاه قل قل ، قالیباف و  رامه،  و مردم ایوانکی به تفرجگاه های بهورد ،گردنه قوچ ،امامزاده خوشنام و حاشیه رودخانه نمارک (ایوانکی) می روند. برخی از جوانان نیز روز قبل از سیزدهم ، به مناطق ییلاقی از جمله  لزوره  و اطراف آن رفته و شبی را نیز در طبیعت می گذرانند. 

عشایر شهرستان گرمسار  نیز کوچ به مناطق ییلاقی را در این روز آغاز نمی کردند و پس از رفع نحوست سیزده! ، روز چهاردهم فروردین گله ها را  راهی ییلاق می کردند. برای مسافرت نیز همین عقیده را داشتند ، عبارت " سیزده بدر؛ چهارده سفر" را  در همین خصوص بیان می نمایند.